Büyükler Karar Verir

Nerede olursanız olun, zamanların hangisinde olsanız da hayat değişmezleri ile devam etmektedir... emin olun. Gelenekler, dinler ve diller, yüzler ve isimler farklı olsa da insanlar arasındaki ilişkiler, yaşananlar emin olun ki pek de farklı değil. İlişkilerin çözümü kolaylaşsa da sonuçları her zamanki gibi ağır katlanılır olarak kalır.
Annem ve babam, bilmediğim(gerçekten bilmediğim) ve öğrenmek için de çaba göstermediğim sebeplerden dolayı ayrılmışlar. Kendileri için bir çözüm olduysa da bu durum benim için her zaman bir muammaydı. Herneyse, boşanmaları önemli bir şey değildi, asıl önemlisi üzerimdeki etkisiydi. Önce yaşadığım evden ayrılmak zorunda kaldım. Bunun içine o kadar çok şey sığdırabilirim ki; odam, pencerem, sokağım, okulum, oyun arkadaşlarım, mahallem... Sonra; hiç bilmediğim, hatta bilmek istemediğim bir yer, kasaba, ev, oda, okul geldi-hiç sevmedim, sevemediğim... Ve isyanım: bana hiç sorulmadı ki...
Alışmak zorunda kaldım. Yaşamak ve öğrenmek zorundaydım. Hiç değişmeyen de bu, nerede olursanız olun, büyükler herşeye karar verir!..
Bölük pörçük anılar tarafından tacize uğradım, hayatım boyunca... Kolay olmadı, anısavarları icat etmek de zor olmadı-kitaplar!.. Yine de ne varsa, gerçek hayatta var, tartışmasız!
Şimdi, şu an sana ne diyebilirim ki baba? Derim ki-neredeydin sana ihtiyacım varken?.. Boşanma hakiminin sen ile benim görüşme "hükmümüz" olan haftasonlarında neredeydin?.. Annemin umutlarının söndüğü(senin beni görmeye geleceğin ümidi), benim sana hiç tatmayacağın sandviçler hazırladığım o hafta sonları neredeydin baba?.. Çocuğum ya, kolay unutacağımı mı düşünmüştün? Çocuğum ya, acı duymayacağımı mı düşündün? Benim her ikinize de ihtiyacım vardı, ayrılsanız da, ayrılmasanız da... Sizin aranızdaki olanlarla ilgili değildim ki ben... Sadece size, ikinize de ihtiyacım vardı...
Hayat, hangi yüzyılda, yerkürenin hangi yarısında, hangi insan ırkı ve ulusunda olsa da hep Hayat'tır... Emin olun.
eylül. a.

